Het einde van de jaren '70

Aan het eind van de jaren '70 gingen meer en meer Nederlandse bands in hun moerstaal zingen in plaats van in het Engels. Veruit de meest populaire Nederlandse band uit die tijd is DOE MAAR.

In 1978 speelden Ernst Jansz, bassist Piet Dekker en drummer Jan Pijnenburg enkele door Ernst geschreven leidjes. Ernst en Piet wilden samen een band beginnen, maar Jan scheen daar niets voor te voelen. Via via kenden ze Jan Hendriks, die wel basgitaar wilde spelen. Carel Copier, een vriend van Jan Hendriks, wilde de drumpartijen wel voor zijn rekening nemen.

Samen met een paar andere muzikanten werden de vier mannen gevraagd om de Foolsband te vormen. Deze band nam de muziek van het door Jango Edwards geïnspireerde en door Paradiso georganiseerde Festival of Fools voor haar rekening. Na afloop van het festival besloten de vier een band onder de naam "DOE MAAR" te beginnen.
Ze traden zo'n vier à vijf keer op per week, wat de muzikanten ongveer Hfl. 100,- per week per persoon opleverde. Ernst regelde alles wat nodig was om aan optredens te komen: hij pleegde alle nodige telefoontjes, verzond demo-tapes, etc. Maar na een tijdje vond hij het toch wel veel werk, waarop hij aan Frank van der Meyden vroeg of deze niet hun manager wilde worden. Frank accepteerde het aanbod alleen op de voorwaarde dat de band klein zou blijven, niet meer optredens zou krijgen. De band ging akkoord; het enige dat zij wilden was een platencontract.

Zo geschiedde het dat Frank een demo-tape zond aan de platenmaatschappij Telstar. Telstar aarzelde geen moment en nodigde de band uit om tot een bezegeling van het contract te komen. Doe Maar hoefde niet eens te onderhandelen... ze hadden eindelijk de mogelijkheid om een LP te maken.
In de zomervakantie besloot de band samen met de manager om geen promotionele activiteiten te ondernemen. Daarnaast spraken ze af dat ze voor een optreden toch minimaal een bedrag van X gulden wilden hebben. De bandleden deden nog steeds de meeste zaken rond de optredens zelf; dit vooral omdat bij hen nog steeds de gedachte leefde dat ze maar een kleine band zouden blijven. Het enige dat voor hen telde was dat zij muziek konden maken.

Gedurende de eerste zes maanden na het uitbrengen van de eerste LP 'Doe Maar' waren er maar 2.000 exemplaren verkocht. Toch verscheen - geheel tegen de verwachting van de band in - de single 'Ik zou het willen doen' gedurende vijf weken in de Tip-Parade.

Het begin van de jaren '80

In februari 1980 verliet Piet Dekker de band, omdat hij en Ernst het niet meer zo goed met elkaar konden vinden. De overgebleven drie besloten om dan maar met de band te stoppen, maar dat ging niet want ze hadden een contract waar ze zich aan moesten houden. Daarom gingen ze op zoek naar een nieuwe bassist. Een vriend van de band, Henny Vrienten, wilde niet. Joost Belinfante leek het wel leuk om de basgitaar te bespelen, alhoewel hij er nog nooit een had aangeraakt. Tijdens de zomer van dat zelfde jaar (1980) besloten de mannen om toch maar door te gaan met Doe Maar. Uiteindelijk, vlak voor de opnames van de tweede LP 'Skunk' en na enig aandringen van Jan, Carel en Ernst, besloot Henny Vrienten om ook met de band mee te doen. Hij schreef in een dag drie liedjes voor de nog vrije ruimte op de LP, daarbij bracht hij wat invloeden uit de ska en de reggae in de liedjes. De overige bandleden waren razend enthousiast.

Toch ging het niet goed met Doe Maar. De platenmaatschappij nam haar tijd bij het uitbrengen van 'Skunk'. Hij kon niet in december op de markt worden gebracht in verband met Sinterklaas en Kerstmis en ook niet in de maanden erna wegens karnaval. Er werd uiteindelijk besloten om de LP na karnaval uit te brengen, maar door een fout kregen de DJ's van de Nederlandse radio de plaat al voor karnaval te horen. De DJ's (onder wie Felix Meurders en de toen al beroemde Frits Spits) waren direct weg van de sound van Doe Maar. Zo draaiden ze diverse nummers, waaronder 'Sinds een dag of twee'. Veel van de luisteraars konden de titel van het liedje niet onthouden en belden naar de radio. Daarop stelde Frits Spits voor om de titel te veranderen in '32 Jaar', maar daar voelde Doe Maar niet veel voor.

De platenmaatschappij veranderde de titel wel en het zag er naar uit dat het werkte. In daarop volgende jaar werden er 20.000 exemplaren verkocht. In die tijd mocht je als Nederlandse band al blij zijn als je 10.000 exemplaren verkocht. De band ging uit haar dak en de fans werden helemaal gek. Kort na dit succes verliet Carel de band. René van Collum nam zijn plaats in in november 1981 voor ongeveer anderhalf jaar. Met het vierde album 'Doris Day En Andere Stukken' en de daarvan afkomstige single Doris Day gingen de Nederlandse tieners helemaal uit hun bol. Veel meisjes vielen flauw tijden uitverkochte concerten in sport- en veehallen.

In januari 1983 werd René vervangen door Jan Pijnenburg. Het vijfde album '4US (Virus)' werd platinum al voordat de plaat in de schappen van de winkels lag. Op dit album integreerde de band oosterse en moderne popmuziek van Joe Jackson en Madness. Veel handelaren profiteerden van de populariteit van de band en verkochten hoofdbandenm T-Shirts, buttons en posters van de band. Van het tweede en vierde album werden alsnog een half miljoen exemplaren verkocht.
Aan het begin van 1983 werd een publiciteitsstop van kracht in de hoop om zo de populariteit van Doe Maar een beetje onder controle te krijgen. Dit had een averechts effect en leidde alleen tot nog meer aandacht van de media. Tijdens de opname van een nieuw album besloot de band dan ook te stoppen. Alleen een live dubbel album 'Lijf Aan Lijf' verscheen.
Tijdens de daarop volgende jaren verschenen nog wel diverse verzamelalbums, maar de band trad nooit meer op.

Precies tien jaar na het eerste succes van de single '32 Jaar' verscheen het liedje opnieuw in de hitlijsten. Tienduizenden Doe Maar verzamelalbums werden geperst en naar de winkels verzonden in afwachting van een nieuwe Doe Maar hype. Maar die hype kwam nooit meer.

In 1996 waren er twee Nederlandse artiesten die een liedje van Doe Maar opnieuw uitbrachten. Tim Immers (voormalig soap-acteur uit GTST) bracht het liedje 'Liever Dan Lief' opnieuw uit. Later dat jaar nam 'Rock 'n Roll Junkie' Herman Brood het lied '50 Jaar' op in een duet met Henny Vrienten ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Herman Brood. Het betrof hier het eigenlijk het lied '32 Jaar' dat ter ere van die speciale verjaardag een iets gewijzigde tekst kende.

© 1995-1999 MaSa D-Sign, A.R.M. van Ketel